Ramiro Cimadevila Cea nace en febreiro de 1957 na freguesía de San Xurxo de Vexa (Galicia), no seo dunha familia numerosa de seis irmáns. Desde moi novo asumiu responsabilidades familiares que compaxinou coa súa formación escolar. Xa na infancia manifestou unha clara inclinación polo debuxo e a cor, enchendo cadernos de bosquexos que revelaban unha vocación artística temperá. Debido á situación económica familiar, o seu primeiro contacto profesional coa pintura estivo ligado ao ámbito da construción, exercendo como pintor. Posteriormente fundou a súa propia empresa dedicada ás montaxes comerciais, ao deseño e ao interiorismo, dirixindo durante anos un equipo de traballo. A pesar da intensa actividade profesional, nunca abandonou a pintura artística, á que dedicou gran parte do seu tempo libre no estudo do seu fogar.
Formación e aprendizaxe
Os seus inicios na arte foron fundamentalmente autodidactas. Durante a adolescencia comezou a desenvolver unha práctica pictórica máis consciente, experimentando con diferentes técnicas e realizando as súas primeiras obras. Unha etapa clave da súa formación tivo lugar en Barcelona, durante o servizo militar, onde entrou en contacto coa arte urbana e monumental da cidade. Esta experiencia ampliou a súa visión cromática e técnica, iniciándose no uso do óleo, do pastel e da acuarela. Á súa volta a Galicia, continuou perfeccionando a súa pintura en Santiago de Compostela baixo a orientación da pintora Elisa Abalo, quen influíu especialmente no seu traballo co retrato e no dominio técnico da pintura. A combinación entre aprendizaxe autodidacta e formación guiada marcou a consolidación da súa madurez artística.
Estilo e linguaxe artística
Ramiro Cimadevila defínese como un pintor de base realista, aínda que en ocasións incorpora elementos de carácter surrealista. A súa obra destaca por un profundo sentido da observación e por unha mirada sensible e sentimental cara á realidade cotiá. Traballa principalmente con óleo, técnica na que se sente máis cómodo, aínda que tamén emprega pastel, acuarela, lapis, grafito e branco e negro. As súas temáticas inclúen paisaxes, mariñas e naturezas mortas compostas por obxectos cotiáns, nas que se aprecia unha coidada gradación da luz, unha cor serena e unha atmosfera de calma que transmite frescura e emotividade.
Para o artista, a inspiración non responde a un motivo concreto, senón que xorde de maneira natural a través do propio acto de pintar.
Unha parte fundamental da súa produción está vinculada á natureza, sendo especialmente relevante o seu traballo sobre a comarca do Courel, á que dedicou durante máis de dez anos numerosas pinturas e exposicións, a máis recente celebrada en Quiroga. Paralelamente, desenvolveu series de carácter máis contemporáneo nas que reflexiona sobre a transformación da paisaxe galega, empregando o ladrillo como símbolo da construción invasiva durante o auxe urbanístico da costa. Entre as súas obras máis recentes destaca a serie Non Camiño, inspirada nas súas vivencias persoais e familiares durante a realización do Camiño de Santiago, experiencia compartida coa súa esposa, viaxando en caravana e bicicleta. Nesta colección, o artista aborda a memoria, o goce da vida e o valor das experiencias compartidas.
A traxectoria de Ramiro Cimadevila Cea constrúese desde a constancia, a observación e a paixón pola pintura. A súa obra realista, cargada de sensibilidade e atención polo cotián e a natureza, reflicte tanto a súa experiencia vital como o seu compromiso coa contorna, consolidándoo como unha figura relevante no panorama artístico galego contemporáneo.
Falando con Ramiro Cimadevila